Fábula famosa: Rooster and Cuckoo nun diálogo lisonjeiro

Ivan Andreevich Krylov - poeta, dramaturgo, tradutor e académico ruso - é ben coñecido en todo o mundo. O xénero no que foi particularmente famoso é unha fábula. O galo e o cuco, o foxo eo corvo, a libélula ea formiga, o asno e o ruiseñor. Estas e moitas outras imaxes, que alegóricamente expón varios vicios humanos, son familiares desde a infancia.

Como Krylov tornouse un fabulista

Para compoñer a fábula o poeta fíxose case por accidente: el traduciu varias creacións do francés Lafontaine, a quen amaba desde a súa primeira mocidade, a experiencia resultou ser exitosa. O enxeño natural de Krylov, un sutil estilo lingüístico e unha inclinación por unha boa palabra popular coincidiu co entusiasmo deste xénero. O abafador número de dúas centenas e máis fábulas de Krylov son orixinais, creadas con base na experiencia persoal e as observacións e non teñen análogos entre as obras doutros fabulistas.

Cada nación ten o seu autor máis ou menos famoso, enriquecendo a tesourería nacional con fábulas e parábolas. En Alemaña, isto é Lessing e Sachs, en Italia - Faerno e Verditsotti, en Francia - Odan e Lafontaine. O autor antigo grego Aesop xoga un papel especial na xénese e no desenvolvemento do xénero. En todas partes, onde se requiriu que fregase e ridicule con precisión os fenómenos que distorsionan e distorsionan a vida, chegou á axuda dunha fábula. O galo e o cuco en Aesop ou outro poeta poden actuar baixo o pretexto doutros animais, insectos ou cousas, pero a esencia da fábula permanecerá inalterada: cura a inmoralidade coa sátira.

Fábula "O Cuckoo eo Galo"

A trama está construída sobre o diálogo de dous paxaros mal canta. Esta é unha fábula moi divertida. O galo e o coque viedearon entre elas. Todos saben que o berro do Kochet non é melódico, non é sen razón que a expresión "dalle un galo" cando se trata dunha voz rasgada. A voz do cuco tamén é difícil de chamar eufóneos. Con todo, o galo eléita o cuco co primeiro cantante do bosque, e ela di que canta "mellor que un paxaro do paraíso". Un Gorrión que pasa indica aos interlocutores íntimos que, por moito que se destaquen en eloxios, a verdade é que a súa "música é mala".

Pero quizais o autor ríase con eles en balde, e a fábula é inxusta? Rooster e Cuckoo son bos amigos e apóianse cunha palabra agradable: ¿que hai de malo? Vexamos a dinámica da trama. Nun principio Cuckoo non está lonxe da verdade, ela di que o galo canta en voz alta e importante. El a cambio dá un eloxio máis pretencioso. Cuckoo acepta favorablemente palabras lisonjeras, son a súa "idade de escoitar" listo. Os eloxios do interlocutor fanse aínda máis vistosos e completamente falsos, aínda que o Galo teme que o Cuckoo canta "cal é o seu rostro nocturno". Ela agradece, celosa en eloxios mutuos e tamén "de acordo coa conciencia" asegura que as súas palabras serán confirmadas por todos. E só neste momento Gorrión refuta os intemperados discursos de ambas aves. O autor hábilmente subliña que os eloxios obsequios dos heroes son incribles, que de feito nin un nin o outro non experimentan a admiración que están a falar. Por que fan isto? A moral da fábula "The Cuckoo and the Rooster" é obvia: só porque reciben obsequios recíprocos.

Como foi o traballo?

A fábula foi publicada na popular colección "Cen escritores rusos" e está equipada cunha caricatura que representa en forma de Cuckoo and Rooster dous contemporáneos Krylov-escritor Nikolai Grech eo escritor Faddey Bulgarin. Este dúo era coñecido polo feito de que ambos escritores incansablemente se exaltaron entre si en publicacións impresas. Na versión orixinal da fábula, a indirecta dos acontecementos reais parece máis brillante e, en moralidade, soa a idea de que, non importa cantos heroes "censuren" uns a outros, non terán o talento engadido. No texto final, con todo, a idea está fóra do alcance dun caso particular. Grazas a isto, esta fábula de Krylov volveuse tan real. O Galo eo Cuco son frecuentemente vistos en cada un de nós, cando alugamos hipócritas a alguén no cálculo para recibir palabras halagüeñas no seu enderezo.