O alfabeto chinés: o sistema "pinyin" e as súas peculiaridades

Co advento da escrita en China está firmemente sistema de texto Xeroglifo da marca establecida, xa que o alfabeto chinés, como tal, non existe. Normalmente, se enmarca no concepto do método de "Pinyin", creado no século pasado para a transcrición dos caracteres do alfabeto latino.

Por que o alfabeto chinés non existe

Para responder a esta pregunta, temos que nos volver á definición. Di que o alfabeto é un conxunto de sistemas de escritura de caracteres. Parece, cal é o truco?

O sistema chinés de escritura en base a hieróglifos, co significado ademais doutros caracteres no texto e, á súa vez, fixo-se das chaves. Coa última situación é exactamente o mesmo. Ademais, a clave pode ser usada como un independente carácter, t. E. A palabra.

Alphabet asume a insensatez dun único símbolo carta e un pequeno número de benestar establecidos, cartas inmutábeis. Chinés ou mandarín, ten máis de 50 mil caracteres, considerando varias modificacións, eo seu número non é coñecido, e tende a aumentar.

Cal é o "pinyin"

Simplificando, "pinyin" - romanización sistema para o idioma China ou un xeito de escribir caracteres para sílabas. Con el, calquera palabra pode ser representado polo alfabeto latino, o que facilita a comprensión da compoñente fonético.

Polo que parece, o alfabeto chinés non existe, eo uso do termo neste xogo de caracteres é máis que un erro común. Con todo, debido á frecuencia do seu uso, por veces, ten que ser considerado.

Con todo, a cuestión de cantos caracteres do alfabeto chinés non ten resposta para todas as razóns anteriormente.

Iniciais "pinyin"

Como mencionado anteriormente, o sistema (o "alfabeto chinés") consiste en caracteres latinos. Sílabas son principalmente formadas consoantes, vocais, e as súas combinacións. Pronunciación das iniciais, finais como, ten un matices de masa:

• Por exemplo, "m", "f", "s", "h" "m" de modo semellante Ruso, "F", "c" e "x".
• Hai consoantes aspirados ( "p", "t", "K", "c", "sh", "ch"), que require a pronuncia de forte exhalación.
• "N" en "Pinyin" no canto alveolar, e "G" e "J" é semellante á do acento inglés.
• "Q" é lido como "TS", "x" é como "camping" e "z" e "zh" - para "CH" e "Perla Negra".
• Consoantes "b", "d", "G" é moi difícil de pronunciar correctamente porque son un cruce entre os análogos rusas de sons sonoras e mudas.
• "R" no inicio da palabra substitúe o "g".

Thinali

alfabeto chinés (caracteres que non están incluídos) tamén contén unha vogal, chamados de "finais". Eles moitas veces consisten ditongos e están suxeitos ás regras de pronunciación:

• "Un", "br", "ao", "uo", "OU", "Ei", "ai", "un" é transcrito como "un", "en", "AB", "io", " ou "" hey "" Ah "e" a ", respectivamente.
• Sofisticada Thinali "ía", "Ian", "Iao", "IANG", "ie", "iu", "in" é lido como "I", "Yang", "Yao", "Yang", "e" , "w", "Yin".
• "I" é semellante ao ruso "e", pero non amolecer consoantes. Se é o único vogal nunha sílaba, está escrito como "Yi".
• "Y" é pronunciado "nós" ou "Wu" (o mesmo que o caso anterior).
• "ER" substitúe o "er".

Cando o sistema de romanización usado

Xeralmente, "Pinyin", é o alfabeto chinés (caracteres en que son substituídos en sílabas Latina) é usado como un elemento auxiliar para turistas como sinaturas en diferentes índices, ou en presenza dun sinal texto raro.

Tamén romanización usado para escribir mensaxes no teclado inglés. Tipicamente, este é un proceso automatizado, e "pinyin" ingresaran transcrición independentemente se converter a un carácter.

Última, a opción máis popular para a estruturación da información en listas e bases de datos: nelas é moito mellor para romper palabras na primeira sílaba coa axuda da transliteración ao alfabeto latino. Isto pode facilitar a busca non só para os estranxeiros, pero tamén para os chineses.

"Pinyin" como un medio de aprendizaxe da lingua

sistema de romanización contén 29 a sílabas Latina e é usado como un paso auxiliar no estudo do chinés. Permite que familiarizarse coa lectura correcta e pronuncia de sons vocálicos, grazas á presenza de sinais diacríticos. O estudo China "Pinyin" é obrigatorio para estudantes estranxeiros e está incluído nos currículos de todas as escolas hoxe.

Moitas veces a frase "alfabeto chinés con tradución" enténdese a transcrición de sílabas para a facilidade de pronuncia. Os sinais diacríticos son agasallos para a mesma finalidade.

cores

En mandarín, cada vogal ten unha entonación específica.

sílabas idénticas forma en diferentes pronuncias pode formar palabras, radicalmente diferente no que supón un do outro. Para este fin, é esencial para dominar o ton - sen o coñecemento da lingua é imposible. Moitas veces alleo á mal conxunto entonación ninguén entende, eo seu discurso é tomado por algún dialecto descoñecido.

Para evitar este problema, aprender a pronuncia debe ser directamente co profesor. Por suposto, o alfabeto chinés con tradución ao ruso non axuda aquí (transcrición non transmite sinais diacríticos) e terá que aplicar directamente ao sistema "pinyin".

En total, hai catro tons:

1. Alto nivel.
2. Ascendente de media a alta.
3. Abaixo para diminuír aínda máis e posterior aumento para os tons medios.
4. Alta abaixo.

Axudalos a entender tutoriais en video, ou un profesor, pero a última, como mencionado anteriormente, é preferible.

En conclusión, o alfabeto chinés

Volvendo ao tema do Reino Medio, paga a pena notar que os chineses, como outras linguas, coa escrita xeroglífica, non é moi semellante ao europeo.

As súas características exclúe a existencia do alfabeto estándar. Ademais, as primeiras tentativas de substituír toda a maneira habitual de escribir texto na combinación de letras rapidamente afundiu. Simplificando, estes métodos están fóra de uso nun curto período de tempo e é improbable que sexa reavivado novo.