Por que as palabras, as unidades fraseolóxicas serven na lingua? Clasificación de fraseoloxía

En ruso, como noutros idiomas, cada palabra ten un certo significado léxico. A palabra está asociada co obxecto, o fenómeno, o sinal, algunha acción.

Un papel semántico nunha lingua pode ser xogado non só por unha palabra, senón tamén por unha unidade fraseolóxica. É dicir, a fraseoloxía únese ao vocabulario.

Fraseologismos

Entón, cal é a fraseoloxía? Exemplos deles son ben coñecidos por cada persoa. Tomemos a palabra "cabeza". Utilízase en moitas combinacións de palabras: "puzzle", "un home cunha cabeza", "para esmagar a cabeza", "un cabezazo". Se a palabra dos exemplos anteriores non se usa no sentido directo, entón pódese argumentar que é parte da fraseoloxía. Ademais, o significado da palabra en todas as combinacións non é o mesmo.

"To puzzle" - para pensar moito sobre algo, para resolver un problema difícil. "Un home cunha cabeza" é quen non toma decisións estúpidas, é sabio e prudente. "Rompe" - para gañar a vitoria final. "Hot head" - así é como a xente fala dun home imprudente, imprudente ou de temperamento rápido.

Unha característica das combinacións de palabras dadas nos exemplos é que se usan en formas gramaticais e verbais "conxeladas", estables e inalteradas. Son precisamente estas frases de expresión chamadas unidades fraseolóxicas.

Sinais de volume de negocio fraseolóxico

Hai varios sinais que poden dar unha explicación do que é a fraseoloxía. Os exemplos aquí presentados tamén complementan a descrición da función.

• Forma verbal estable ("collar invertida").
• Forma gramatical inalterada ("sete venres nunha semana").
• Inadmisibilidad de cambiar o orden das palabras ("como beber para dar").
• Use de forma figurativa ("lave os ósos").
• Imposibilidade de engadir novos ou eliminar unha combinación de palabras dispoñibles. ("Chicken for a laugh").

O significado da palabra "fraseoloxía"

O estudo das combinacións estables de discurso trata da división lingüística - fraseoloxía. Para comprender o significado do termo, basta con traducirlo do idioma grego. A tradución literal é así: "a doutrina do volume de rotación das palabras".

Todo o agregado, a presenza real de combinacións estables na linguaxe, tamén se denomina fraseoloxía.

Cal é o uso de palabras fraseolóxicas para? Como usalos correctamente no discurso? ¿Que significa fraseoloxía específica? Estas preguntas son de interese non só para os nenos que comezaron a aprender a lingua como ciencia, senón tamén aos adultos que xa aprenderon moito.

A orixe das unidades fraseolóxicas

Unha persoa que usa unidades fraseolóxicas no discurso debe entender ben o seu significado. Isto axudaralle a evitar situacións cómicas e vergoñantes que poidan xurdir por mal uso de palabras ou malentendidos do seu significado. A historia da fraseoloxía, o coñecemento das fontes da súa aparición na lingua permitirá que unha persoa se faga máis informada nesta área.

Un gran grupo de revolucións fraseolóxicas xurdiron das observacións humanas dos fenómenos naturais e sociais. Por exemplo, "unha morea de neve é un monte de pan", "un corvo asustado teme a un arbusto", "unha mazá non cae lonxe dunha mazá".

Non menos en número é un grupo de unidades fraseolóxicas que xurdiron da mitoloxía, tradicións bíblicas ou eventos históricos específicos. Exemplos de tales combinacións poden ser unidades fraseolóxicas: "Babel of Pandemonium", "Mamai passed", "apple of discord", "Thread de Ariadne". Familiarizarse con tales unidades fraseológicas abrirá a porta ao mundo da historia ou a mitoloxía antiga.

A aparición dun determinado grupo de unidades fraseolóxicas está relacionada coa actividade profesional dunha persoa, a súa artesanía. Por exemplo, a combinación de "nin fluff nin pluma" foi utilizada por primeira vez entre os cazadores e significou o desexo de boa presa na caza.

O préstamo de outras linguas tamén é un fenómeno común na fraseoloxía. Da lingua alemá veu a expresión "falla no exame".

Un gran grupo de unidades fraseolóxicas son combinacións que están asociadas coas letras do antigo alfabeto eslavo. Exemplos son tales unidades fraseolóxicas: "empezar cos conceptos básicos", "punto o i", "dar bo".

"Máis terrible que o gato non é unha besta", "Todos cantaches - este é o caso", "Vaia alí - Non sei onde". Aquí hai exemplos de combinacións estables que chegaron ao idioma das obras populares e literarias.

As formas modernas de arte poden converterse nunha fonte de unidades fraseolóxicas : cine, literatura, teatro.

Clasificación de fraseoloxía

Ningún dos tipos de clasificación existentes de unidades fraseolóxicas, a xuízo dos científicos lingüísticos, non pode considerarse exhaustivo. A principal razón para iso é unha gran cantidade de formas transitorias de combinacións fraseolóxicas, que ás veces non se poden atribuír a ningún tipo particular.

A aproximación subxectiva á definición de grupos de unidades fraseolóxicas tamén ten lugar entre os lingüistas. Este feito leva ao feito de que aparecen novos termos na disciplina en lugar dos xa existentes. Nesta situación, a aparición da confusión é simplemente inevitable.

Do que se dixo, podemos concluír que a clasificación das unidades fraseolóxicas é unha cuestión que os científicos teñen que resolver no futuro.

Non obstante, hoxe a clasificación úsase con maior frecuencia que outros, tendo en conta o grao de "adhesión", a combinación de palabras dentro da fraseoloxía. A partir disto, distínguense os seguintes grupos: fusión (expresións idiomáticas), unidade fraseolóxica e combinacións. Un grupo separado consta de proverbios, refranxos, aforismos e expresións aladas.

Idioms

Unha parte significativa da fraseoloxía é idiomática (fusión). A tradución do grego permítelle comprender o significado deste termo. Idios significa "estraño", "extraordinario".

Para a fusión é característico que o significado de toda a fraseoloxía non se poida resumir dos significados das palabras que o compoñen. Isto pode ser explicado polo feito de que as linguas chegaron á lingua desde os tempos antigos.

Exemplos de tales unidades fraseolóxicas: "marabillas", "mal fóra do azul", "bater os cubos", "afiar as pestanas".

As unidades fraseolóxicas deste tipo son características dunha lingua específica, ea súa tradución literal a outras linguas é imposible sen perda de significado. Por exemplo, considere como pode describir a situación cando a xente se atopa só.

En ruso dirán que se atoparon "cara a cara". Para os falantes desta lingua, o significado do que se dixo será moi claro. Os franceses describirán a situación coas palabras: tête-à-tête. A tradución da expresión en ruso causará un sorriso: "cabeza cunha cabeza" significa esta expresión. Do inglés, cara a cara, traducirase como "cara a cara". Un alemán zwischen den vier Augen significará "entre os catro ollos".

Neste exemplo, pódese asegurar de novo que as expresións idiomáticas son expresións orixinais que poden existir no idioma dunha determinada xente, o seu significado é comprensible só cando as palabras utilizadas se son indivisibles.

Unidades fraseolóxicas

Na lingua rusa hai xiros figurativos de expresión, cuxo significado léxico pode revelarse ata certo punto, baseándose no significado das palabras que os compoñen. Estas frases de expresión adoitan denominarse unidade fraseolóxica. Exemplos: "arroxa po nos teus ollos", "pon os dentes no estante", "atención cero", "como a auga dun gusher".

Unha das características da unidade fraseolóxica é que ten un significado directo e figurativo. Por exemplo, "vai a un punto morto". O primeiro significado é directo: estar na parte da estrada da que non hai escapatoria, eo significado figurativo non é ver a saída da situación de vida existente.

Combinacións fraseolóxicas

Hai outro grupo significativo de unidades fraseolóxicas, que se chamou "combinacións fraseolóxicas". Isto inclúe palabras con significados libres e relacionados. Neste caso, o significado semántico integral da fraseoloxía está composto polos significados individuais das palabras que o compoñen. "Un bo amigo", "cuestión delicada", "inimigo xurado", "raspquat nar", exemplos de tales combinacións.

Escribir as unidades fraseolóxicas deste grupo pode ser diferente, é dicir, é posible reemplazar nel polo menos unha palabra: "queimarse con vergonza", "queimarse con odio", "queimar con amor", "queimar con celos".

Expresións frases

Un grupo especial de unidades fraseolóxicas son proverbios familiares desde a infancia, refráns, palabras aladas e aforismos. Para ela é posible transportar selos de voz. Tales unidades léxicas son chamadas "expresións fraseolóxicas".

Comparado con outros tipos de fraseoloxía, este grupo úsase máis comúnmente en discursos coloquiales e liberais.

Termos fraseolóxicos-sinónimos

Ás veces pode atopar diferentes unidades fraseolóxicas, que denotan o mesmo fenómeno, o obxecto, o sinal, a acción. Os fraseologismos deste tipo poden pertencer a un ou máis idiomas.

Por exemplo, en ruso, a fraseoloxía "facer dunha mosca de elefante" é ben coñecida por todos, o que significa "esaxerar o significado dun evento". Existe unha fraseoloxía cun significado similar noutros idiomas. "Para facer unha bifurcación dunha agulla" - iso é o que din en Polonia. En checo, tamén hai unha expresión cun significado similar. Soa así: "Fai un camello por gato". E en inglés hai unha fraseoloxía "para facer unha montaña a partir dun molehill".

Termos fraseolóxicos: os sinónimos poden existir nunha lingua. Por exemplo, considere a situación cando sexa necesario dicir como funciona a persoa. Para que a súa acción se describe de forma brillante e figurativa, unha das unidades fraseolóxicas existentes úsase con máis precisión: "traballar duro", "arrincar as mangas", "traballar duro".

Pronombres en teorías fraseolóxicas

Se se observan combinacións estables desde o punto de vista do uso das distintas partes do discurso nelas, pódese notar que as unidades fraseolóxicas con pronomes adoitan atoparse. Neste caso, os máis comúns son os pronombres posesivos, reflexivos e definitivos. Exemplos de tales unidades fraseolóxicas: "estar ao propio ritmo", "tirar-se xuntos", "tirarse", "soportar os ombros" e moitos outros.

Os fraseologismos con pronomes caracterizan claramente á persoa, danlle unha valoración, reflicten o comportamento, o estado e as súas actividades.

Por que se usa a fraseoloxía na lingua?

Os xornais fraseolóxicos adornan a fala, facéndoa imaxinativa, expresiva. As combinacións estables enriquecen o vocabulario dunha persoa, o que lle permite expresarse con máis precisión e claridade. Usando fraseoloxía, unha persoa pode expresar un pensamento profundo e profundo con precisión e precisión, en dúas ou tres palabras.

As unidades fraseolóxicas poden decorar o idioma das obras literarias, polo tanto, os escritores e os poetas usan isto de xeito extensivo, facendo que as súas creacións sexan vivas, inimitables e coloridas.

Atención á historia da aparición de unidades fraseolóxicas, o seu significado permitirá a calquera mellorar o seu nivel xeral de coñecemento.

Unha persoa, reflexionando sobre a cuestión, para a que as palabras do termo fraseolóxico serven na lingua, chega involuntariamente á conclusión de que estas combinacións estables son unha especie de recordatorio do modo de vida e da cultura das persoas, as súas tradicións centenarias, a experiencia histórica. Os fraseologismos son a memoria das persoas que pertencen a unha cultura nacional particular.

Dicionarios fraseolóxicos

O significado léxico das unidades fraseolóxicas, a historia da súa aparencia na lingua, as formas permitidas de uso pódese atopar nun dos diccionarios fraseolóxicos. Hoxe publicáronse bastante.

O material dos libros de referencia divídese en entradas de dicionario. Recolleron toda a información dispoñible sobre esta ou sobre fraseoloxía. Para mellorar a cultura da fala, enriquecer o vocabulario, ese dicionario pode ser inestimable.

Ademais, os expertos observan que o stock dispoñible de unidades fraseolóxicas - esta é a riqueza da lingua - a xente non usa por completo, de forma limitada. Por iso, algúns filólogos aconséllanlle aprender novas expresións por si mesmo. Despois destes exercicios, unha persoa comeza mellor a comprender por que as palabras úsanse na linguaxe para unidades fraseolóxicas e úsanas no discurso.